செவ்வாய், ஆகஸ்ட் 29, 2017

வித்தியா கொலை வழக்கு - எதிரிகளின் சாட்சியப் பதிவுகள்!

புங்குடுதீவு மாணவி வித்தியா கொலை வழக்கின் எதிரிகள் தரப்புச் சாட்சிப் பதிவுகள் யாழ். நீதிமன்ற கட்டடத் தொகுதியின் இரண்டாம் மாடியில், மேல் நீதிமன்ற நீதிபதி பாலேந்திரன் சசிமகேந்திரன் தலைமையில் மேல் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் அன்னலிங்கம் பிரேமசங்கர், மாணிக்கவாசகர் இளஞ்செழியன் ஆகியோர் முன்னிலையில், நீதாய விளக்கம் (ட்ரயல் அட் பார் ) முறைமையில் நேற்று ஆரம்பமானது.
புங்குடுதீவு மாணவி வித்தியா கொலை வழக்கின் எதிரிகள் தரப்புச் சாட்சிப் பதிவுகள் யாழ். நீதிமன்ற கட்டடத் தொகுதியின் இரண்டாம் மாடியில், மேல் நீதிமன்ற நீதிபதி பாலேந்திரன் சசிமகேந்திரன் தலைமையில் மேல் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் அன்னலிங்கம் பிரேமசங்கர், மாணிக்கவாசகர் இளஞ்செழியன் ஆகியோர் முன்னிலையில், நீதாய விளக்கம் (ட்ரயல் அட் பார் ) முறைமையில் நேற்று ஆரம்பமானது.

பூபாலசிங்கம் இந்திரகுமார், பூபாலசிங்கம் ஜெயக்குமார், பூபாலசிங்கம் தவக்குமார், மகாலிங்கம் சசிதரன், தில்லைநாதன் சந்திரகாசன், சிவதேவன் துஷாந்த், பழனி ரூபசிங்கம் குகநாதன், ஜெயதரன் கோகிலன், மகாலிங்கம் சசிக்குமார் ஆகிய 9 எதிரிகளும் மன்றில் முற்படுத்தப்பட்டனர். அதைத் தொடர்ந்து, சாட்சிப் பதிவுகள் ஆரம்பமாகின. எதிரிகள் தரப்பில் சாட்சியமாக, சட்ட வைத்திய அதிகாரியை மன்றுக்கு அழைப்பதற்கு, 5ஆம் எதிரித் தரப்புச் சட்டத்தரணி ஆறுமுகம் ரகுபதி முயன்றபோது, வழக்கு தொடுநர் தரப்பு, கடும் ஆட்சேபனை தெரிவித்தது.

அதற்குப் பதிலளித்த சட்டத்தரணி ரகுபதி, "சட்ட வைத்திய அதிகாரியின் சாட்சி பதிவுகள் முடிவடைந்த பின்னர் தான், ஜின்டெக் நிறுவன விஞ்ஞானியின் சாட்சிப் பதிவு இடம்பெற்றது. அதில் சில மேலதிக தகவல்களை, சட்ட வைத்திய அதிகாரியிடம் பெற வேண்டியுள்ளது. படுகொலை செய்யப்பட்ட மாணவியின் நகங்கள், பகுப்பாய்வுக்கு அனுப்பப்பட்டன. மாணவி, நகத்தினால் கீறியுள்ளார். அதில் சில தசைகள் இருந்தமையால், அவை அனுப்பப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது. அவ்வாறு எனில், இந்த எதிரிகள் உடலில் அக்காலப் பகுதியில், நகக் கீறல் அடையாளம் இருந்து இருக்க வேண்டும். ஆனால் அவர்களின் உடலில், அவ்வாறான காயங்கள் இருந்ததாக சட்ட வைத்திய அதிகாரியின் அறிக்கையில் இல்லை. அவ்வாறு எனில், நகக் கீறல் காயம் உடைய ஒருவர், வெளியில் உள்ளார். இவ்வாறாக சில மேலதிக தகவல்களை, சட்ட வைத்திய அதிகாரியிடம் பெற வேண்டிய தேவையுள்ளதால் அவரை மீண்டும் சாட்சியமாக அழைக்க வேண்டும்" எனக் கோரினார்.

அதற்கு மன்று அனுமதி அளித்தது. அதேவேளை எதிரிகள் தரப்புச் சாட்சியமாக, 9ஆம் எதிரியான சசிக்குமாரின் மனைவி மகாலக்சுமி சசிக்குமாரையும் மற்றும் குகரூபன் என்பவரும், எதிரிகள் தரப்புச் சாட்சியமாக அழைக்கப்பட்டு உள்ளனர்.

முதலாவது எதிரி சாட்சியம்

முதலாவது எதிரியான பூபாலசிங்கம் இந்திரகுமார் சாட்சிமளிக்கையில், "மாணவி கொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் நடந்த மறுநாளே (14) தெரியும். நான், அந்த மாணவியை இரண்டே இரண்டு தடவைகள் தான் நேரில் கண்டுள்ளேன். என்னை அந்தப் படுகொலையுடன் தொடர்புடையவர் என ஊர்காவற்றுறைப் பொலிஸார், 14ஆம் திகதி கைது செய்தனர். கைது செய்து, என்னுடைய சேர்ட்டைக் கழற்றி, கைகளைப் பின்புறமாகக் கட்டி, கீழே தள்ளி விழுத்தி, என்னுடைய கால்களை, கோபி எனும் பொலிஸ் உத்தியோகத்தர் மிதித்து இருக்க, தோள் பட்டையில் மூன்று நட்சத்திரம் உடைய பொலிஸ் உயர் அதிகாரி ஒருவர், என்னைக் கொட்டனால் தாக்கினார்" எனக் கூறி, தான் தாக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் விதத்தை, செய்கை மூலம் செய்து காட்டினார்.

தொடர்ந்து கருத்துத் தெரிவித்த அவர், "அவ்வாறு என்னைத் தாக்கிய பின்னர், அவர்களுக்கு மேல் உள்ள பெரிய அதிகாரி ஒருவரிடம் என்னை அழைத்துச் சென்றனர். அங்கு நான் என்னை அவர்கள் தாக்கியது தொடர்பில் கூறிய போது, கோபி எனும் பொலிஸ் உத்தியோகத்தர், என்னைச் சொல்லவிடாது தடுத்தார். அதனையும் மீறி நான் அந்த உயர் அதிகாரியிடம் முறையிட்டேன். பின்னர் என்னை ஊர்காவற்றுறை நீதிவான் நீதிமன்றில் முற்படுத்திய போது, அப்போது நீதிவானாக இருந்த லெனின்குமார் அவர்களிடமும், நான் இந்த குற்றத்தைச் செய்யவில்லை எனக் கூறினேன். அத்துடன் பொலிஸார் என்னை அடித்துத் துன்புறுத்தல் செய்தமையையும் கூறினேன். நான் சிறைக்குள் இருந்ததால், எனக்குப் புரியப்பட்ட சித்திரவதை தொடர்பில் முறைப்பாடு பதிவு செய்ய முடியவில்லை. இந்த மாணவி கொலை வழக்குக்கும் எனக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. என் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் அனைத்தையும் முற்றாக மறுக்கின்றேன்" எனத் தெரிவித்தார்.

இரண்டாம் எதிரி சாட்சியம்

இரண்டாம் எதிரியான பூபாலசிங்கம் ஜெயக்குமார், சாட்சியமளிக்கையில், "மாணவி படுகொலை செய்யப்பட்ட மறுநாள் 14ஆம் திகதி மே மாதம் 2015ஆம் ஆண்டு, காலையில் நான் வேலைக்குச் சென்று விட்டேன். மதியம் 1 மணியளவில் தான் வீட்டுக்குச் சென்றேன். அப்போது எனது மனைவி கூறினார் 'பொலிஸ் உங்களை ஆலடிக்கு வரச் சொல்லிட்டுப் போறாங்க' என்று. அதனால் நான் அங்கே சென்றேன். அங்கே சென்றதும் பொலிஸ் என்னைக் கைது செய்து அழைத்துச் சென்று, எனது முதுக்குக்கு பின் புறமாக இரண்டு கைகளையும் சேர்த்து விலங்கு மாட்டி, என்னை தடிமனான கொட்டான்களால் அடித்துத் துன்புறுத்தினார்கள். என்னிடம் எந்தவிதமான வாக்குமூலங்களையும் பெறாமல், சிங்களத்தில் எழுதிய தாள் ஒன்றில் என்னைக் கையொப்பம் இடச் சொல்லி அடித்தார்கள். அடிதாங்காமல் அதில் என்ன எழுதி இருக்கின்றது எனத் தெரியாமல், அதில் கையொப்பம் இட்டேன்.

பின்னர் என்னிடம் குற்றத் தடுப்புப் புலனாய்வுப் பிரிவினர் (CID), சிங்களத்தில் எழுதிய தாளில் கையொப்பம் வாங்கினார்கள். கையொப்பம் வாங்கிச் சிறிது நேரத்தில், தமிழ் உத்தியோகத்தர் ஒருவர் என்னிடம், தமிழில் எழுதிய வாக்குமூலத்தில் கையொப்பம் வாங்கினார். ஆனால் அதில் என்னை எழுதி இருக்கின்றது என்பதை, வாசித்துக் காட்டவில்லை. என் மீது சுமத்தப்பட்டு உள்ள அனைத்துக் குற்றசாட்டுகளையும் நான் முற்றாக மறுக்கின்றேன்" என்றார்.

அதனையடுத்து, பிரதி சொலிசிட்டர் ஜெனரல் குமார் இரட்ணம், குறுக்கு விசாரணைகளை ஆரம்பித்தார். அதன் போது, "உதயசூரியன் சுரேஷ்கரனை (கண்கண்ட சாட்சி என சாட்சியம் அளித்தவர்) எனக்குத் தெரியும், ஆனால் பழக்கமில்லை. அடுத்ததாக நடராஜா புவனேஸ்வரன் (கண்கண்ட சாட்சி என சாட்சியம் அளித்தவர்) என்பவரைத் தெரியும். கடற்றொழிலுக்குப் போய் வந்த பின்னர், மாலையில் சில வேளை கள் குடிக்கப் போவேன். சிலவேளை வீட்டில் இருப்பேன். நடராஜா புவனேஸ்வரன் வீட்டுக்குக் கள் குடிக்க 2014ஆம் ஆண்டு காலப் பகுதியில் தான் இறுதியாகச் சென்றேன். பின்னர் வழக்கு ஒன்று தொடர்பில் ஏற்பட்ட முரண்பாடு காரணமாக, மாணவி கொலை செய்யப்படும் காலத்துக்கு ஒரு வருடத்துக்கு முன்பிருந்தே போவதில்லை.

நான் கள் குடிக்கப் போகும் போது, எப்போதும் தனியாகவே போவேன். யாருடனும் கூட்டுச் சேர்ந்து போவதில்லை. இந்த வழக்கில் 5ஆம் எதிரியான தில்லைநாதன் சந்திரஹாசன், என்னுடன் பாடசாலையில் ஒரே வகுப்பில் கல்வி கற்றவர். அதனால் அவரை நன்கு தெரியும். ஆறாம் எதிரியான சிவதேவன் துசந்த் என்பவரை, எனக்கு முன்னர் தெரியாது. இந்த வழக்கில் கைது செய்யப்பட்ட பின்னர், சிறைச்சாலையில் இருக்கும் போதே பழக்கம். மாணவி கொலை செய்யப்பட்ட 13ஆம் திகதி, நான் வீட்டில் இருந்து பனை மட்டை வெட்டிக்கொண்டு இருந்தேன். எனக்கும் படுகொலை செய்யப்பட்ட மாணவியின் தாயாருக்கும் இடையில், எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை.

ஊர்காவற்றுறை நீதிமன்றில், கதிரை ஒன்று களவாடியமை தொடர்பில் வழக்கு ஒன்று இருந்தது. அது, புங்குடுதீவை சேர்ந்த ஒருவர் கொழும்பில் வசித்து வரும் நிலையில், அவரது வீட்டில் இருந்த கதிரையை களவாடியமை தொடர்பில் அந்த வழக்கின் முறைப்பாட்டாளர், வீட்டின் உரிமையாளர் தான். மாணவியின் வீடு, கதிரை களவாடிய வீட்டுக்குச் சற்றுத் தொலைவில் உள்ளது. 15 நிமிடம் நடந்து செல்ல வேண்டும். படுகொலை செய்யப்பட்ட மாணவியை, நான் ஒரு தடவை கூடக் காணவில்லை. இந்த வழக்கின் 6ஆம் எதிரியான சிவதேவன் துசந்த், மாணவியை ஒருதலையாகக் காதலித்தமை தொடர்பில், எனக்கு எதுவும் தெரியாது. மாணவியைக் கடத்தி தருமாறு, துசந்த் என்னிடம் கேட்டதும் இல்லை, அதற்காக எனக்கு 23 ஆயிரம் ரூபாய் பணம், கப்பமாகத் தரவும் இல்லை.

இந்த வழக்கில் உள்ள தவக்குமார், சந்திரஹாசன், துசந்த் ஆகியோருடன் சேர்ந்து, நான் மாணவியை கடத்தவும் இல்லை, வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்தவும் இல்லை, கொலை செய்யவும் இல்லை. எனக்கும், மனைவி, பாடசாலை செல்லும் மகள் உண்டு. அவ்வாறான செயலில் நான் ஈடுபட மாட்டேன். மாணவியின் படுகொலை, மிகக் கொடூரமாக நடந்துள்ளது. அதனை, இராணுவத்தினர் செய்ததாகவே முன்னர் ஊரில் கதைத்தார்கள். இது தொடர்பில் நான், எனது சட்டத்தரணியிடம் கூறி இருந்தேன். ஆனால் வழக்கின் சாட்சியங்கள் பதியப்படும் போது, அது தொடர்பில் சட்டத்தரணி எந்தச் சாட்சியத்திடமும் கேட்கவில்லை.

இந்த வழக்கில் சம்பவ இடத்தில் என்னைக் காலையில் கண்டதாகச் சாட்சியம் அளித்த பாலசிங்கம் என்பவர், எனது மைத்துனர். நான், அவரின் தங்கையைத் தான் திருமணம் முடித்துள்ளேன். அவரும் எனது மனைவியும், ஒருநாள் என்னை வவுனியா சிறைச்சாலையில் சந்தித்து, தம்மை புலனாய்வுத் துறையினர் மிரட்டுவதாகவும், தமது வாய்க்குள் கைத்துப்பாக்கியை வைத்து, பொய்ச் சாட்சி கூறுமாறு மிரட்டுவதாகவம் கூறினார்கள். அதனால் பயத்தினால் தான், அன்று எனது மச்சான் எனக்கு எதிராகச் சாட்சியம் அளித்தார். அது தொடர்பிலும் நான் எனது சட்டத்தரணிக்குக் கூறி இருந்தேன். அவர், அது தொடர்பில் மன்றில், எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் குறிப்பிடவில்லை.

என்னை பொலிஸார் தாக்கியமை தொடர்பில், அப்போதைய ஊர்காவற்றுறை நீதவான் நீதிமன்ற நீதிவான் லெனின்குமாரிடம் கூறி இருந்தேன். அங்கும் நான் என் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை" என்றார்.

மூன்றாம் எதிரி சாட்சியம்

மூன்றாம் எதிரியான பூபாலசிங்கம் தவக்குமார் சாட்சியமளிக்கையில், "14 ஆம் திகதி காலை 10 மணியளவில், ஊர்காவற்றுறை பொலிஸ் நிலையப் பொறுப்பதிகாரி மற்றும் சில பொலிஸார், என்னைக் கைது செய்தனர். பொலிஸ் நிலையத்துக்குக் கொண்டு சென்று, ஆடைகளைக் களைந்து, இரண்டரை மணித்தியாலங்களாக அடித்துத் துன்புறுத்தி, சிங்களத்தில் எழுதிய தாளில் கையொப்பம் வாங்கினார்கள். அதேபோலவே புலனாய்வுத் துறையினரும், சிங்களத்தில் எழுதிய தாளில் கையொப்பம் வாங்கினார்கள். நான் இன்னும் திருமணம் செய்யவில்லை. எனக்கு, திருமணம் பேசி முற்றாகி இருந்த சமயத்தில் தான், இந்த வழக்கில் என்னைக் கைது செய்தனர் அதனால், திருமணமும் நின்று விட்டது.

புங்குடுதீவில் வசிக்கும் அம்பிகா என்பவர் கொழும்பில் வசித்த வேளை, அவரது வீட்டில் இருந்து கதிரை களவாடப்பட்டமை தொடர்பில் அவர், ஊர்காவற்றுறை பொலிஸ் நிலையத்தில் முறைப்பாடு செய்தார். அதில் எனது பெயரையும் எனது அண்ணாவான ஜெயக்குமாரின் பெயரையும் குறிப்பிட்டு இருந்தார். அந்தக் குற்றத்தை நான் ஏற்றுக்கொண்டேன். படுகொலை செய்யப்பட்ட மாணவியின் தாயார், அந்த வழக்குக்காக நீதிமன்றுக்கு சாட்சியம் அளிக்க வந்து இருந்தார், ஆனால் சாட்சியத்தின் போது, தனக்கு எதுவும் தெரியாது என்றே கூறி இருந்தார். எனக்கு, கள் குடிக்கும் பழக்கம் நீண்டகாலமமாக இல்லை. கள் சீசன் நேரம் மட்டுமே குடிப்பேன். புவனேஸ்வரன் வீட்டுக்குக் கள் குடிக்கப் போவதில்லை. மாணவி கொலை செய்யப்படுவதற்கு ஒரு வருடத்துக்கு மேலாக, அங்கு சென்றதில்லை.

மாணவியைக் கடத்தி, 23,000 ரூபாய் பணத்தைப் பெற வேண்டும் என்ற தேவை எனக்கு இல்லை. நான் உழைத்துச் சாப்பிடுபவன். அந்தக் கதிரையைக் கூட, நான் களவாடவில்லை. அதனை, ஜெயக்குமார் தான் சைக்கிளில் கட்டிக்கொண்டு வந்தார். அதனை நான் இறக்கி, சற்றுத் தூரம் தள்ளி வைத்தேன். அதுவே நான் செய்த குற்றம். மாணவி படுகொலை செய்யப்பட்ட தினமான 13ஆம் திகதி, நான் எனது சகோதரனான இந்திரகுமாருக்கு, ஊர்காவற்றுறை நீதிமன்றில் வழக்கு ஒன்று இருப்பதனால், அவரை பஸ்ஸில் ஏற்றி விட காலை 7.30க்கு, சைக்கிளில் அழைத்துச் சென்றேன். அதனை, படுகொலை செய்யப்பட்ட மாணவியின் சகோதரன் உள்ளிட்டவர்கள் கண்டார்கள். ஆலடிச் சந்தியில் நின்று, காலை 8.20 மணிக்கு பஸ் ஏற்றி விட்டேன்.

இந்த தகவல்களை நான் பொலிஸாரிடமும் புலனாய்வுத் துறையினரிடமும் தெரிவித்து உள்ளேன். எனது சட்டத்தரணியிடமும் தெரிவித்து இருந்தேன். ஆனால் அவர், அது தொடர்பில் மன்றில் தெரிவிக்கவில்லை. என்னை பொலிஸார் அடித்து துன்புறுத்தல் செய்தமை தொடர்பில், பொலிஸ் உயர் அதிகாரி, சட்ட வைத்திய அதிகாரி, புலனாய்வுத் துறையினர், ஊர்காவற்றுறை நீதவான் மற்றும் இந்த நீதிமன்றில் என, 5 இடங்களில் கூறியுள்ளேன். இந்த குற்றத்துக்கும் எனக்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை. இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்களை நான் முற்றாக மறுக்கின்றேன்" என்றார்.

நான்காம் எதிரி சாட்சியம்

நான்காம் எதிரியான மகாலிங்கம் சசீந்திரன் சாட்சியமளிக்கையில், "இந்தக் குற்றத்துக்கும் எனக்கும், எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. முதலில், மாணவியை நான் தான் கடத்தி, வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்திப் படுகொலை செய்தேன் என, பொலிஸார் கூறினார்கள். தற்போது, அந்தக் குற்றத்துக்கு உடந்தையாகச் செயற்பட்டமை, திட்டம் தீட்டிக் கொடுத்தமை என, குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட்டு உள்ளது. இந்த குற்றச்சாட்டுக்களை நான் முற்றாக மறுக்கிறேன். என் மீது சுமத்தப்பட்ட பொய்யான குற்றச்சாட்டால், எனது அம்மா இறந்து விட்டார், எனது வீடு அழிக்கப்பட்டு விட்டது. இந்த வழக்கில், எனக்கு எதிராக இதுவரையில் எந்த சான்றுப் பொருட்களும் முன்வைக்கப்படவில்லை. சாட்சியங்களும் எனக்கு எதிராக இல்லை ஒருவர் மாத்திரம், மாணவி படுகொலை செய்யப்படுவதற்கு முதல் நாள் 12ஆம் திகதி, என்னை புங்குடுதீவில் வான் ஒன்றில் கண்டதாகவும், நாங்கள் வானில் இருந்து மாணவி பஸ்ஸில் வந்து இறங்கிச் செல்வதனை பார்த்ததாகவும் சாட்சியம் அளித்து உள்ளார்.

ஆனால் நான், குற்றச் சம்பவத்துடன் தொடர்பு உள்ளவன் எனச் சாட்சியம் அளிக்கவில்லை. நான், மாணவி கொல்லப்பட்ட தினத்தன்று, கொழும்பில் நின்றேன். அன்றைய தினம் காலை, கோவிலுக்குச் சென்று விட்டு, நாங்கள் தங்கிருந்த லொட்ஜ் முன்பாக உள்ள உணவகத்தில், உணவு அருந்தினேன். காலை 9 மணியளவில் நண்பன் ஒருவன் வந்தான் அவனுடன் சென்று வங்கியில் பணம் எடுத்துக்கொண்டு, அருகில் இருந்த மதுபானசாலைக்குச் சென்று மதுபானங்களை வாங்கிகொண்டு, மீண்டும் நாம் தங்கி இருந்த லொட்ஜுக்கு வந்து, மது அருந்தினோம்.

அப்போது அங்கு குமார் அண்ணா (சுவிஸ்குமார்) நிசாந்தன், கண்ணா ஆகியோரும் வந்து, எம்முடன் மது அருந்தினார்கள். அப்போது நான், எனக்கு வேலை இருப்பதாகக் கூறிவிட்டு, அங்கிருந்து கசினோவுக்குச் சென்றேன். அங்கிருந்து மதியம், மீண்டும் லொட்ஜுக்கு வந்தேன். "பின்னர் நாம் அங்கிருந்து மோதரைக்குச் சென்றோம். அங்கு, ஒரு மதுபானசாலைக்குச் சென்று மது அருந்தினோம். பின்னர் 14ஆம் திகதி, புங்குடுதீவில் மாணவி படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவத்தை அறிந்தோம். கொழும்பில் எமது நண்பனும் ஓட்டோ ஒடுபவருமான காண்டீபன் என்பவரின், ஒன்றுவிட்ட சகோதரி தான் மாணவி. அதனால் நாம், மாணவியின் இறுதிச் சடங்குக்காக, கொழும்பில் இருந்து புங்குடுதீவுக்கு வந்தோம்.

அதற்கு முன்னர் எனது அண்ணனான சுவிஸ் குமார், 7ஆம் திகதி, சுவிஸ் நாட்டுக்குச் சென்று இருக்க வேண்டும். 5ஆம் திகதி சுவிஸில், வவுனியாவை சேர்ந்தவர் நண்பனாக இருந்தவர் ஒருவர் உயிரிழந்து, அவரது உடல் வவுனியாவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டதனால், அவரது இறுதிச் சடங்குக்குச் சென்றமையால், 7ஆம் திகதி சுவிஸுக்குச் செல்ல முடியாது போய் விட்டது. அதனாலேயே அவர், எம்முடன் கொழும்பில் தங்கி இருந்தார். மாணவியின் இறுதிச் சடங்குக்கு நாங்கள், கொழும்பில் இருந்து வந்து கலந்து கொண்ட பின்னர், புங்குடுதீவில் நின்றோம். 17ஆம் திகதி காலை, புளியங்கூடல் விநாயகர் ஆலய தேர்த் திருவிழாவுக்குச் சென்று, அன்னதானத்தில் சாப்பிட்டு விட்டு கொழும்புக்குச் செல்வதற்கு வாகனத்தில் தயாராக இருந்த வேளை, ஊர்காவற்றுறை பொலிஸ் நிலையத்தில் இருந்து தொலைபேசி ஊடாக, எமது வாகனத்தில் இருந்த நண்பன் ஒருவனுக்கு பொலிஸார் கூறினார்கள், 'துசாந்த் என்பவருக்கு, சசிக்குமார் (சுவிஸ் குமார்) காசு கொடுத்துள்ளார்.அது தொடர்பில் விசாரணை செய்ய வேண்டும்' என. நாம் அதற்காக பொலிஸ் நிலையம் வருவதாகக் கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை, நீங்கள் ஆலடி சந்திக்கு மாறுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நாங்கள், வாகனத்தில் அங்கு சென்றோம்.

அங்கு நின்ற இரு பொலிஸார்ஈ குமார் அண்ணனை (சுவிஸ் குமார்) விசாரணை செய்யும் போது, நாங்கள் வாகனத்தில் இருந்தோம். அப்போது அங்கு வந்த ஊர்காவற்றுறை பொலிஸ் நிலையத்தை சேர்ந்த கோபி எனும் பொலிஸ் உத்தியோகத்தர் வந்து 'என்னடா இங்கே நிற்கிறீங்க?' என எம்மிடம் கேட்டார். நாம், குமார் அண்ணாவை விசாரிப்பதைச் சொன்னோம். பின்னர் கோபி, எம்முடன் மாங்காய் குத்திச் சாப்பிட்டார். பிறகு, அங்கிருந்து சென்று ஊர்காவற்றுறை பொலிஸ் நிலையப் பொறுப்பதிகாரி, மற்றும் மேலும் இரண்டு பொலிஸ் உத்தியோகத்தர்களை அழைத்து வந்து சந்திரஹாசன், நிசாந்தன், பெரியாம்பி, கண்ணா ஆகியோர் கைகளில் விலங்கிட்டுக் கைது செய்து, கொண்டு சென்றனர்.

அப்போது நான், 'ஏன் கைது செய்கிறீங்க?' எனக் கேட்ட போது, 'சிறிய விசாரணைக்கு அழைத்துச் செல்கின்றோம். முடிய விடுகின்றோம்' எனக் கூறி அழைத்துச் சென்றனர். அப்போது, நானும் குமார் அண்ணாவும், வாகனத்தில் பொலிஸாரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றோம். அப்போது வழியில், சந்திரஹாசன் வீட்டில் சந்திரஹாசனைக் கைது செய்த விடயத்தை கூறிக்கொண்டு இருந்த வேளை, மோட்டார் சைக்கிளில் வந்த இரண்டு பொலிஸ் உத்தியோகத்தர்கள், யார் சசி எனக் கேட்டனர். நான் தான் என்றேன். தமக்கு பின்னால் மகா வித்தியாலயம் வருமாறு கூறி சென்றனர். நான் மகா வித்தியாலயம் சென்ற போது, என்னையும் கைது செய்தனர்.

எங்களை, குறிகட்டுவான் பொலிஸ் காவல் நிலையத்துக்கு அழைத்துச் சென்றனர். நான் சென்ற போது, ஏற்கெனவே கைது செய்து கொண்டு சென்று இருந்த நிசாந்தனை, நிர்வாணமாக மரத்தில் கைகள் இரண்டும் பின்புறமாக கட்டித் தூக்கித் தாக்கியவாறு பொலிஸார் இருந்தனர். என்னைக் கொண்டு சென்றதும், நிசாந்தனை இறக்கிவிட்டு, எனது இரண்டு கைகளையும் பின்புறமாகக் கட்டி, மேசை ஒன்றின் மீது ஏற்றி, மரத்தில் கட்டித்தூக்கி அடித்தார்கள். அப்போது கயிறு இளகி, எனது கால் தரையில் படத் தொடங்கியதும், கதிரை ஒன்றில் ஏற்றிக் கட்டி, தூக்கி அடித்தார்கள். தாம் கேட்கும் 18 கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லு எனக் கேட்டு அடித்தார்கள். நான் தான் மாணவியைக் கடத்தியதாகவும், நானே முதலில் வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்தியதாகவும் ஒப்புக்கொள்ளுமாறு கூறி, என்னைத் தாக்கினார்கள். வலி தாங்க முடியாமல் ஒப்புக்கொண்டேன்.

உடனே அங்கிருந்த முச்சக்கர வண்டி ஒன்றில் பொலிஸார், ஒலிபெருக்கிகளைக் கட்டி, மகாலிங்கம் தயாநிதி ஆகியோரின் மகனே, மாணவியை வன்புணர்ந்து கொலை செய்தார் என ஊருக்கு அறிவித்தார்கள். பின்னர் எம்மை, குறிகட்டுவான் பொலிஸ் காவலரணில் இருந்து, ஊர்காவற்றுறை பொலிஸ் நிலையத்துக்குக் கொண்டு செல்ல பொலிஸார், பொலிஸ் வாகனத்தில் ஏற்றி கொண்டு சென்ற வேளை, ஊரில் உள்ளவர்கள் நாலைந்து வாகனங்களில் ஏறி வந்து கொண்டு இருந்தார்கள். உடனே ஜீப் லைட்டை நிறுத்தச் சொல்லி, ஜீப்பைத் திருப்பி, மீண்டும் எம்மை குறிகட்டுவான் பொலிஸ் காவலரணுக்கு கொண்டு வந்தனர். பின்னர் அங்கிருந்து கடற்படையின் உதவியுடன், அவர்களின் படகில் ஏற்றி, எம்மை காரைநகர் கொண்டு சென்று, அங்கிருந்து யாழ்ப்பாண பொலிஸ் நிலையத்துக்குக் கொண்டு வந்தனர்.

மறுநாள் எம்மை, சட்ட வைத்திய அதிகாரியிடம் அழைத்து சென்றனர். அங்கு நாம் வைத்தியரிடம் தாக்கப்பட்டமை தொடர்பில் முறையிட்டோம். அவர், கையில் ஒரு பேப்பரில் மனித உடல் அமைப்பினைக் கீறி, அதில் தோள் பட்டை, கை மணிக்கட்டு தலை பகுதி போன்ற பகுதிகளைக் குறித்தார். அத்துடன் 'நீங்கள் உள்ள உடல் நிலைக்கு? நீங்கள் மருத்துவமனையில் தங்கிச் சிகிச்சைப் பெற வேண்டும். ஆனாலும், யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள தற்போதைய சூழலில், அது முடியாது. சிறைச்சாலை வைத்தியசாலையில் சிகிச்சை பெறுங்கள்' எனக் கூறி அனுப்பினார்.

அதன் பின்னர், எம்மை நீதவானிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள் நாம் அங்கு எம்மைத் தாக்கிய விடயத்தைத் சொன்னோம். அத்துடன் சம்பவம் இடம்பெற்ற காலப் பகுதியில், நான் கொழும்பில் நின்றேன் எனவும் கூறினேன். அப்போது பொலிஸார், மாணவியின் மூக்குக் கண்ணாடி உட்பட சில சான்றுப் பொருட்களை மீட்க வேண்டும், இவர்களை 24 மணித்தியாலம் தமது பாதுகாப்பில் வைத்து இருக்க அனுமதிக்க வேண்டும் என, நீதவானிடம் கோரினார்கள். அதற்கு, நீதவான் அனுமதி அளித்தார். அதன் பின்னர் மீண்டும் எம்மை பொலிஸ் நிலையம் அழைத்து வந்து, ஏன் நீதவானுடன் கதைத்தாய் எனக் கேட்டுத் தாக்கினார்கள். பின்னர் இரவு 11 மணியளவில், என்னையும் சந்திரஹாசனையும், பொலிஸ் வாகனத்தில், புங்குடுதீவில் உள்ள எமது வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

அங்கு எமது வீடு, அழிக்கப்பட்டுத் தீயிட்டுக் கொளுத்தப்பட்ட நிலையில் இருந்தது. எரிந்த வீட்டில், எனது அம்மாவின் மூக்குக் கண்ணாடி, பாதி எரிந்த நிலையில் காணப்பட்டது. அதனை, மாணவியின் கண்ணாடி என பொலிஸார் மீட்டனர். பின்னர் மறுநாள் மீண்டும் சட்ட வைத்திய அதிகாரியிடம் அழைத்துச் சென்று அறிக்கை பெற்ற பின்னர், எம்மை நீதவானிடம் அழைத்து சென்றனர். நீதவான், எம்மை விளக்கமறியலில் வைக்க உத்தரவு இட்டார்.

முதலில் யாழ்ப்பாணச் சிறைச்சாலையில் தான் தடுத்து வைத்து இருந்தனர். பின்னர் வவுனியா சிறைச்சாலைக்கு மாற்றினார்கள். அங்கிருந்து ஒன்றரை மாதம், கொழும்பு நாலாம் மாடிக்கு, புலனாய்வுத் துறையினர் கொண்டு சென்றனர். கொண்டு சென்ற உடனே இரண்டு அடி அடித்து விட்டு, 'நாளை வருவோம், கேட்கிற கேள்விகளுக்கு உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும்' எனக் கூறி சென்றனர். அதன் பின்னர், ஒருநாள் கூட என்னை அவர்கள் அடித்ததும் இல்லை, என்னிடம் எந்தக் கேள்வியையும் கேட்டதும் இல்லை.

இந்த வழக்கில் என் மீது பொய்யான குற்றச்சாட்டுக்கள் முன்வைக்கப்பட்டு உள்ளன. இதனால் எனது அம்மா உயிரிழந்து விட்டார். வீடும் தீக்கிரையாக்கப்பட்டு விட்டது. தற்போது, எனது மனைவி, இரண்டு பிள்ளைகளையும் இழந்து விடுவேனோ என்று பயமாக உள்ளது. எனவே, இந்த வழக்கில் இருந்து என்னை விடுவிக்க வேண்டும் எனக் கோருகிறேன். ஊர்காவற்றுறை பொலிஸார், நான் தான் மாணவியைக் கடத்தினேன், வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்தினேன் என, முதலில் கூறி வாக்குமூலத்தில் கையொப்பம் வைத்தார்கள். ஆனால் இந்த மன்றினால் எனக்கு தரப்பட்ட குற்றப்பகிர்வுப் பத்திரத்தில், அந்த வாக்கு மூலம் இணைக்கப்பட்டு இருக்கவில்லை" எனத் தெரிவித்தார்